Dziś krótkie przypomnienie jak tworzymy pytania i przeczenia w j. angielskim.
Sprawa wygląda następująco. Gramatyka angielska jest bardzo schematyczna i zadawanie pytań, czy tworzenie przeczeń jest takie samo w każdej formie gramatycznej, czy czasie.
Ogólnie rzecz ujmując, w angielskim mamy czasowniki " zwykłe" - nośniki informacji oraz czasowniki "specjalne" - tworzące dany czas lub formę gramatyczną. Są to tzw. operatory lub czasowniki modalne.
Zasada zadawania pytań jest jednak zawsze taka sama i wygląda tak:
- w pytaniach ogólnych ( na które odpowiedzią będzie "tak" lub "nie") schemat jest taki:
operator + podmiot+ czasownik + reszta zdania, np. Are you happy? Do you speak English? Will you open the window? Did he buy bread yesterday? itd.
Tłumacząc pytania na polski, zaczynamy pytanie od wyrazu " czy", który, jak widzicie, nie istnieje w pytaniach ogólnych w angielskim. Pozycja operatora przed podmiotem nazywana jest inwersją.
Inwersja występuje również w pytaniach szczegółowych, czyli takich rozpoczynających się od słówek pytających, a ich schemat wygląda tak:
- słowo pytające + operator+ podmiot+ czasownik+ reszta zdania, np. Where do you live? Why is she sad? How can I get to the museum? itd.
Jak widzicie, wystarczy zapamiętać schematy i powtarzać je we wszystkich czasach, pamiętając, że trzeba też znać poszczególne operatory i czasowniki modalne, ale co to za problem, prawda? Istnieją również pytania o podmiot i pytania pośrednie, ale tym zajmiemy się w następnych postach.
Co do przeczeń, sprawa wygląda również bardzo schematycznie. Kluczowe jest słowo " not", które przeczy zdanie, a jest w większości stawiane po operatorze, np. I am not wealthy. He cannot speak Japanese. They have not met lately. We will not buy this car, itd.
Zwróćcie uwagę, że "not" możemy użyć w skrócie, tworząc, np. "isn't", "don't", "won't", itd. Pamiętajcie jednak skąd te skróty się biorą. Z doświadczenia wiem, że wiele osób zapomina o tym.
Miłej powtórki!
